Niet alleen ‘in theorie’ een begenadigd cabaretier

Niet alleen ‘in theorie’ een begenadigd cabaretier

Recensie: Martijn van Vuuren
Foto: Daan van den Broek

Andries Tunru is een van die cabaretiers die zijn carrière begonnen in de periode voor de pandemie. Hij won in die tijd de jury- en publieksprijs van het Amsterdamse studenten cabaret festival en vervolgens ook nog eens de persoonlijkheidsprijs van het Camaretten festival. Na zo’n vliegende start wilt natuurlijk iedere cabaretier gaan vlammen. In het seizoen 2019-2020 deed hij dat dan ook met zijn debuutprogramma “Vlees, vis, wal en schip.” Maar toen kwamen de theaters stil te liggen. Andries Tunru heeft daarentegen niet stil gezeten. 

Hij bedacht de quarantaine comedy waarin hij online ging improviseren n.a.v. de input van zijn kijkers. Ook deed hij mee aan De Slimste Mens en bereikte hij de finale die hij helaas verloor. Ook is Tunru gaan schrijven aan zijn tweede theaterprogramma ‘In theorie’ die 23 maart in premiere ging in een uitverkochte Stadsschouwburg in Utrecht.

In zijn tweede programma gaat Andries Tunru op zoek naar houvast in het leven. 
De voorstelling start met een lied waarbij hij gebruik maakt van een loopstation. Al is hij met het gebruik hiervan allang niet meer de enige artiest die dit kunstje toevoegt aan een voorstelling. Tunru weet echter behoorlijk virtuoos om te gaan met het apparaat en zet daarmee een krachtige opening neer.

De cabaretier is op zijn sterkst op het moment dat hij met zijn ontwapenende energie gewoon zich zelf is. Verhalen vertellend, spelend met zijn publiek en met zijn open blik waarmee hij zichzelf en de wereld om zich heen bekijkt. Echter lijkt hij in dit programma wat zoekende te zijn naar zijn toon, de vorm die het beste bij hem past. Een zoektocht die veel cabaretiers doormaken in een tweede programma. Ook zijn fantastische improvisatie talent wordt eigenlijk pas bij zijn ‘toegift’ ingezet. Wat mij betreft een gemiste kans. Ook lijkt hij af en toe wat uitstapjes te maken naar scenes die we herkennen van collega cabaretiers. Dit is wat mij betreft niet nodig omdat hij zoveel in huis heeft om met zijn eigenheid een zaal volledig te bespelen. 

Ondanks deze zoektocht slaagt hij er zeker in een zeer vermakelijk programma neer te zetten, waarin hij de het niet schuwt om taboes aan te stippen en zich kwetsbaar op te stellen. Dit doet hij onder andere in een gevoelig nummer over dementie. Hierin grijpt hij steeds terug naar verhalen uit zijn eigen leven, wat het programma echt persoonlijk maakt en waardoor je als kijker mee gaat met zijn verhalen. Ook stipt hij regelmatig op een subtiele manier de actualiteit aan. 

Andries Tunru is met zijn sterke persoonlijkheid zeker een cabaretier waar we nog veel van gaan horen. De komende maanden is hij nog te zien in de theaters nèt niet bij jou in de buurt (zoals hij dat zelf zegt). Maar zeker de moeite waard om er dan een stukje voor te reizen.

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.