‘Man op Duivelseiland’ beleeft wereldpremière in Den Haag

Recensie: Jessica Uijttewaal
Foto’s: Mieke van der Raay

Na een intensief proces van vijf jaar ging op donderdag 13 juni 2019 de nieuwe musical ‘Man op Duivelseiland’ in première. Theater Diligentia in Den Haag mocht de gasten verwelkomen voor de wereldpremière. Bij binnenkomst van de zaal zien we het eenvoudige, maar effectieve decor. Het bevat een verdieping die bezet wordt door het twintigkoppige live-orkest onder leiding van Richard Fitzhugh.

De musical is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, de grootste doofpotzaak in de Franse geschiedenis; de affaire Dreyfus. Alfred Dreyfus was een Joodse officier bij de Franse generale straf eind negentiende eeuw. Hij werd onterecht beschuldigd van hoogverraad en daarom verbannen naar Duivelseiland. Een jonge officier, Georges Picquart, komt langzaam maar zeker achter de waarheid en zorgt dat de zaak heropend wordt.

De cast van ‘Man op Duivelseiland’ is divers en bestaat uit theaterstudenten en amateuracteurs in de leeftijd van acht jaar tot in de zeventig. De hoofdrol van Georges Picquart wordt ingevuld door Julien Gouweleeuw,. De rol van Picquart is een uitdaging; het grootste deel van de voorstelling op het toneel, flinke lappen tekst en veel zangstukken, zowel solo als samenzang. Julien heeft deze uitdaging zo te merken zeer serieus genomen en slaagt zowel acterend als qua zang met vlag en wimpel. Hij zet een geloofwaardige Picquart neer.
Hij wordt bijgestaan door een paar sterke dames. Zo zien we Kelly de Bruin als Pauline Monnier, die een relatie heeft met Picquart al is ze getrouwd. In de tweede akte krijgt ze de kans om te schitteren in een mooi solonummer en die kans pakte ze. Verder maakt Rebecca de Beer indruk met haar stem in de rol van Lucie, de vrouw van Alfred Dreyfus.

Als Anna de zus van Picquart zien we Geertje Chappin met naast haar, als haar man Louis, Timo Kuiper. Ook zij laten zien niet voor niets gecast te zijn voor één van de hoofdrollen. Niels De Mossenau mocht zich deze avond inleven in de rol van Emile Zola, de man die de zaak Dreyfus in een stroomversnelling bracht door zijn open brief J’accuse aan de Franse president. Hij dient als verteller binnen het verhaal. Wanneer hij op het toneel is, is dat ook vaak zonder tekst, maar ook non-verbaal trekt hij de aandacht en zo wordt duidelijk dat Emile Zola een belangrijke rol heeft gespeeld in de affaire Dreyfus.

In totaal bestaat de cast uit ruim dertig personen, geregisseerd door Marleen van der Loo en Rutger Bulsing. Met zoveel mensen op het toneel is een goede regie van belang, zodat alles soepel verloopt en het geen chaos lijkt. Van der Loo en Bulsing laten zien dat ze twee ervaren theaterprofessionals zijn en hebben de klus dan ook met verve geklaard.

Het ensemble is in de samenzang erg sterk en de koorstukken zijn fantastisch om naar te luisteren. Ze doen de geweldige muziek eer aan. Want de muziek is indrukwekkend mooi.

Het script is vooral veel. Veel informatie en veel namen, uiteraard Franse namen, waardoor het soms niet meer te onthouden is wie ook alweer wie is. Vooral de eerste akte is aan de lange kant. Persoonlijk denk ik dat het niet helpt dat er, na ongeveer een uur, een fantastisch pauze-finalenummer zit, maar dat het dan nog geen pauze is. Achteraf bleken veel mensen verwacht te hebben dat dit nummer de pauze in zou luiden. Als dat niet gebeurt, lijkt alles erna te lang. Om het voor het publiek wat te verduidelijken, zou het script op sommige plaatsen nog iets korter en bondiger mogen.

Dit zal ongetwijfeld niet makkelijk zijn, aangezien het een verhaal is met veel betrokkenen. Vraag is of deze allen bij naam genoemd en uitgewerkt dienen te worden om het verhaal te kunnen vertellen. De makers zijn al een tijd met het verhaal bezig en voor hen zal het minder een probleem zijn, maar voor niet ingewijden is het soms wat ingewikkeld met al die namen en personages.
Er moet gezegd worden, dat ondanks het wat lange verhaal, de voorstelling absoluut geslaagd is.

Marco Neijenhuizen mag zeer trots zijn op het project wat hij van de grond heeft gekregen. Hij heeft een belangrijk verhaal uit de Franse geschiedenis onder de aandacht gebracht, wat ook in het heden nog actueel is. Ook in deze tijd hebben we te maken met klokkenluiders en hun lastige rol, zoals die van Picquart. Hij wilde de waarheid boven tafel, maar betaalde daar ook de prijs voor op persoonlijk vlak.

Al met al een mooi verhaal, bevlogen gebracht door een diverse, fijne cast. Zeker de moeite waard om te zorgen dat u snel in het Diligentia Theater komt voor één van de drie resterende voorstellingen. U kunt op vrijdag- en zaterdagavond of op zaterdagmiddag deze voorstelling nog gaan bekijken. Het verhaal van ‘Man op Duivelseiland’ is interessant en de muziek is echt indrukwekkend mooi. Met een cast en live-orkest die deze goed tot haar recht laten komen, mag u dit niet missen. Voor meer informatie kunt u terecht op https://www.nieuwtheaterwerk.nl

This Post Has One Comment

  1. Pingback: Succesvolle ‘Man op Duivelseiland’ | Hanno van der Loo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.