Body Language; Grappig, leerzaam en zelfs confronterend

Recensie: Manuela de Rooij

Hoe maak je een verpletterende indruk op de andere sekse? Waarom moet je nooit je armen over elkaar slaan? Waarom laat een vrouw als ze flirt haar kin op haar handen rusten? Waarom stappen we liever niet in een volle lift? Hoe komt het dat voeten de waarheid vertellen? Door lichaamstaal straal je vaak onbewust iets anders uit dan je zelf denkt.

Op zondag 15 Januari 2017 ging in de stadsschouwburg Velsen in Ijmuiden de voorstelling ‘Body language’ in première, van DommelGraaf & Cornelissen Entertainment. De titel van de voorstelling maakt de hele bedoeling al duidelijk; het zal gaan over lichaamstaal.

Waarschijnlijk zijn mensen benieuwd wat ze ervan moeten verwachten, als iedereen gaat zitten, kijkend naar een podium waar vrijwel niets op staat. De voorstelling begint eigenlijk meteen al met een humoristische ruzie tussen een koppel. Zo snel als dit startte, stopt dit ook weer en stellen Anna, gespeeld door Alexandra Alphenaar, en Vic, gespeeld door Joey Ferre, zich voor als coaches en voorlichters op het gebied van lichaamstaal en zal door de voorstelling heen duidelijk worden wat wel en niet kan en hoe je kunt zien hoe iemand zich voelt of wanneer iemand wellicht liegt.

Dit alles gebeurt door middel van zogeheten flashbacks, wanneer we in het leven duiken van Bob, die neer wordt gezet door Alfred van den Heuvel. De flashbacks worden gebruikt om de lichaamstaal van Bob te onderzoeken. Wat deed Bob fout? Hoe had de situatie kunnen lopen als Bob een andere handdruk had gebruikt bij een begroeting?

Alexandra, Joey en Alfred slagen er goed in om door middel van veranderende accenten verschillende personages uit Bobs leven uit te beelden, evenals dat ze uitstekend uit de voeten komen met het praktisch lege podium. Met het bijschuiven van een tafel zit je net zo makkelijk op Bob zijn kantoor, als op een bruiloft, wanneer deze tafel wordt omgeruild voor een huwelijkscadeau. Het bewijst maar weer eens dat je maar heel weinig nodig hebt om de fantasie te prikkelen. Ook wordt het publiek zelf gebruikt, wat leuke taferelen oplevert.

De gehele voorstelling springt tussen grappig, leerzaam tot zelfs confronterend, omdat je de lichaamstaal leert herkennen nog voor het wordt uitgelegd en je wellicht bepaalde lichaamstaal kan terugvoeren naar situaties in je eigen leven. Maar niks van drama, alles is heel luchtig en vooral humoristisch.
Aangezien ieder mens anders is, kan ik alleen voor mezelf spreken als ik zeg dat ik maar één minpunt vind en dat is de witte achtergrond, die beladen is met zwarte stippen. Dit werkt op mij persoonlijk nogal duizelingwekkend wanneer je de acteurs volgt als ze zich bewegen over het podium.

Al met al was het een zeer gezellige voorstelling die terecht met luid applaus beloond werd.

Ook benieuwd? Kijk voor speeldata op http://www.dommelgraafencornelissen.nl/speellijst

hart heelhart heelhart heelhart heelhart half

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.