Zodiac de musical, spectakel op een unieke lokatie.

Recensie: Martijn van Vuuren

Maandag avond 5 juli was het eindelijk zover. De première van Zodiac de musical, en wat voor een première. Het voelde weer helemaal als vanouds. Het was feest in de Koepelgevangenis van Breda. Ik denk dat niet eerder zoveel mensen met zo’n lach op het gezicht een gevangenis in zijn gelopen. Natuurlijk werd er rekening gehouden met de geldende corona maatregelen maar gelukkig is het mogelijk om ondanks de 1,5 meter afstand toch een goed gevulde zaal te creëren. En dat verdient deze productie.

Zodiac is een totaal beleving. Wat ooit voor het eerst grootschalig begon bij Soldaat van Oranje, proberen nu diverse producenten na te bootsen. Maar Stichting Zodiac doet dit op een geheel eigen en unieke wijze. Deze keer duiken we niet in het verleden maar nemen we een kijkje in de toekomst. 

Het is mei 2031 en de sterrenbeelden kijken vanuit Zodiac neer op de aarde en concluderen dat het experiment op aarde is mislukt. De mens heeft er een puinhoop van gemaakt en ze besluiten het experiment te beëindigen. Een van hen moet de elementen water, aarde, lucht en vuur terug halen. Het jongste sterrenbeeld boogschutter (Samir Hassan) biedt zich aan als vrijwilliger en gaat naar de aarde.
Daar aangekomen leert hij de aarde kennen door de ogen van de mens. Hij ziet inderdaad dat ze er een puinhoop van gemaakt hebben maar ook dat het nog niet te laat is. 

Op de aarde leert Bo (de boogschutter) Evi (Dominique de Bont) kennen. Zij is de dochter van secretaris-generaal Frederik (René van Kooten). Frederik was vroeger, voor zijn vrouw stierf, een echte wereldverbeteraar. Na haar dood heeft hij zich ontwikkeld als een pragmatisch politicus die de wereldmachten bij elkaar weet te houden, maar daardoor de problemen op de aarde door laat etteren. 
Zijn dochter Evi heeft het activistische bloed van haar moeder en keert zich met haar vrienden tegen haar vader en probeert hem te overtuigen om iets te doen.

Zodiac is een voorstelling met een overduidelijke boodschap. Regelmatig voelt dit behoorlijk moralistisch aan, maar aan de andere kant toch niet belerend. Je wordt gewezen op je verantwoordelijkheid en het feit dat als je echt wilt, je de wereld met zijn allen kunt veranderen. 
Soms ligt deze boodschap er iets te dik bovenop en denk ik dat het publiek die boodschap ook had begrepen zonder hem concreet te benoemen.

De muziek van Zodiac is van Jeroen Sleyfer en Fons Merkies. Twee mannen die hun sporen meer dan verdiend hebben in het musical genre, maar ook deze keer hebben zij mooie en goed in het gehoor liggende muziek geschreven. Het script en de liedteksten zijn van Dick van den Heuvel. Het is jammer dat zijn teksten niet altijd goed verstaanbaar zijn door de enorme galm van het koepelvormige gebouw. De spreekteksten zijn wel goed verstaanbaar maar bij de liedteksten is dat niet altijd het geval.

Het is erg knap hoe William Spaaij (regie) en Stanley Burleson (choreografie) gebruik hebben gemaakt van de ruimte. Ondanks dat het publiek rondom het podium zit zijn de zichtlijnen eigenlijk altijd goed. Nooit heb je het gevoel dat je dingen mist, ondanks dat je ogen te kort komt. 
De volledige ruimte van de koepel wordt gebruikt. Zowel de trappen, als de galerij langs de voormalige cellen, maar vooral ook de koepel. Alles heeft een functie in deze productie. 
Ook de mensen van licht, techniek, video-ontwerp e.d. hebben een knap staaltje werk afgeleverd. Het gebruik van drones in de voorstelling is spectaculair en levert zelfs een spontaan applaus op van het aanwezige publiek. 

De cast van Zodiac is een jonge en energieke groep en het spelplezier spat er van af. Vocaal was het niet altijd even sterk maar dat deed niets af aan de totaalbeleving. De humor in de voorstelling is altijd een lastig onderdeel. De sterrenbeelden uit de dierenriem zorgden voor de komische noot, maar de grappen waren hier en daar wat flauw en wat mij betreft niet eens nodig.

Maar dat maakt de voorstelling niet minder de moeite waard om er naar te gaan kijken. Zodiac de musical is een uniek concept waarin de actualiteit op een spectaculaire wijze wordt vormgegeven in een vernieuwende theatrale versie op een unieke lokatie. 

De voorstelling is nog in ieder geval te zien tot en met 29 augustus in de Koepelgevangenis in Breda. 

Foto: Robin Swiers

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.