Willem Ruis, de man en de showmaster

Recensie: Jessica Uijttewaal

Op een herfstachtige zondagmiddag eind november ging de musical ‘Willem Ruis, de show van zijn leven’ in premiere. Menig bekende Nederlander begaf zich deze middag naar Haarlem, de geboortestad van de entertainer. Een musical over Willem Ruis, wat kun je dan verwachten…de hele avond één grote spelshow? Dat is wel zoals de meeste mensen hem kennen. Het blijkt veel meer te zijn, meerdere kanten van de mens Willem Ruis worden belicht, niet alleen de showmaster die hij in hart en nieren was. Hoe makkelijk is het om van zo’n show een verheerlijking van de persoon te laten zijn, maar er is, gelukkig, gekozen om meer te laten zien, niet alleen de kant die we kennen van televisie. Het erg goed geschreven script laat zien hoe moeilijk het kan zijn om zoveel ambitie en talent te hebben. Het gezegde ‘Je kunt niet alles hebben’ is hier van toepassing, al had hij dat wel voor ogen. Hij wilde zijn vrouw alles geven, een mooi leven, maar uiteindelijk zat zijn ambitie hem in de weg, hij was gefocused op zijn tv-carriere. Zo sprankelend als hij op tv was, zo uitgeblust zien we hem thuis bij zijn vrouw op de bank zitten staren naar sneeuw op zijn eigen televisie.
Xander van Vledder zet Willem Ruis neer als een ambitieuze, lieve, maar ook zeker gevoelige man. Hij brengt goed over hoe het gevoel kan zijn als je geprezen wordt om je talent, maar vervolgens worstelt om de chaos in je hoofd op een rijtje te krijgen. Hoe Ruis moeilijk om kon gaan met de moeizame band met zijn vader en hoe hij zijn vrouw en kinderen niet de verdiende aandacht kon geven. Maar ook hoe perfectionistisch hij was als het ging om zijn shows en dat hij degene was die wist hoe het goed was, hij bewees ook vaak dat hij gelijk had, de man was niet voor niets zo populair. Hij was een fantastische showmaster, maar ook gewoon een mens, met de dagelijkse zorgen. Maaike Widdershoven speelt zijn vrouw die machteloos toekijkt hoe ze haar man verliest aan de televisie. Maaike laat ook nu weer haar vocale kwaliteiten voor zich spreken. Rob van de Meeberg tekent voor de rol van de vader van Ruis, samen met Johnny Kraaijkamp, die de (fictieve) vriend en collega van Ruis speelt vult hij eerder genoemde acteurs perfect aan. Het samenspel loopt goed en voelt natuurlijk aan. Aangevuld met een erg goed ensemble maakt het de show tot een goed lopend geheel, waar je een indruk krijgt van hoe het leven van Ruis er ongeveer uit heeft gezien.
De musical is niet alleen geschikt voor mensen die de tijd van Willem Ruis meegemaakt hebben, het is ook een heel mooi verhaal over een man die de balans probeert te vinden tussen zijn carriere en zijn prive-leven, maar het helpt wel als er enige voorkennis is en het roept zeker herinneringen op. Het spel met de briefjes van vijf zal niet snel vergeten worden door de mensen die dit destijds op televisie gezien hebben, om dit dan terug te zien is erg leuk. Hoe het spel ‘de spiraal’ symbolisch in het stuk gebruikt wordt is een mooie vondst, maar dat mag u zelf uit gaan vinden, wanneer u de voorstelling gaat zien. Een aanrader! Vanwege het mooie verhaal, het goed geschreven script en een fantastische cast met een, letterlijk en figuurlijk, uitblinkende Xander van Vledder.

hart heelhart heelhart heelhart heel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.