Vastgoed B.V.; Een geweldige, humorvolle testosteron-clash op het toneel

Recensie: Jessica Uijttewaal

Toen ik gisteravond het DeLaMar Theater verliet na de première van de voorstelling ‘Vastgoed B.V.’ was mijn eerste gedachte:”Hoe ga ik uitleggen wat ik vanavond gezien heb?” Dat het een goed en leuk stuk is, daar kan ik kort over zijn, maar mensen willen dan vaak ook graag horen waarom. Ik ga u proberen te vertellen waarom ik een mooie avond gehad heb bij deze voorstelling.
Laten we beginnen met het verhaal. ‘Vastgoed B.V.’ is een bewerking van David Mamet’s klassieker ‘Glengarry Glen Ross’ en gaat over een noodlijdend makelaarskantoor. Om het bedrijf weer op de rit te krijgen is bedacht om een soort ranglijst op te stellen, waarbij de twee beste verkopers mogen blijven en de twee slechtste worden ontslagen. Voor de heren makelaars is deals sluiten en bonussen opstrijken hun belangrijkste dagtaak. Hiervoor schenden ze gerust het vertrouwen van anderen en het is ‘ieder voor zich’. Het beeld van de Amerikaanse droom dat je alles kunt bereiken als je maar hard werkt, wordt hiermee door Mamet onderuit gehaald. Toen hij het stuk schreef was er van alles aan de hand in Amerika en wankelde de economie, ook nu is er weer flink wat reuring in de Amerikaanse contreien, wat het verhaal direct weer een link geeft met het heden. En ook al speelt het stuk zich in deze voorstelling af in Amsterdam, ook hier zouden we graag zien dat je met hard werken verder komt dan met leugens en gedraai. Eigenlijk is dit de belangrijkste informatie over het verhaal, want het zou nergens zijn zonder goede acteurs om de snelle, goede dialogen over te brengen aan het publiek.

Die goede acteurs zijn zeker gevonden in de zeven mannen op het toneel. Het is totaal passend dat er alleen mannen op het toneel staan, het testosteron spat van het podium als al de ego’s van de personages tegen elkaar opbotsen. Precies passend in het beeld dat geschetst wordt van de cultuur vol superieur gedrag en existentiële leugens. Begrijp me niet verkeerd, dit is niet alleen voorbehouden aan mannen, vrouwen zijn hier ongetwijfeld ook toe in staat, maar het ‘mannen-onder-elkaar’-gevoel voegt hier zeker iets toe aan de dynamiek op het toneel.
Jelle de Jong geeft gestalte aan Remmers, degene die bepaald wie welke informatie krijgt en zo ook invloed heeft op wie de beste deals zal kunnen gaan sluiten. Hij straalt iets superieurs uit. Als hij tegenover, de oude rot in het vak, Miel Rappanje, een rol van Huub Stapel, staat laat hij maar wat graag zien dat hij nu de dienst uitmaakt, al wist hij waarschijnlijk nog niet eens hoe hij het woord ‘vastgoeddeal’ moest spellen, toen Rappanje zijn eerste deal al sloot. Huub Stapel zet zijn rol overtuigend neer, ergens is hij nog steeds trots op wat hij gedaan heeft en is overtuigd dat hij nog steeds de beste kan zijn, maar anderzijds voelt hij ook dat hij voorbijgestreefd wordt door jongere collega’s. Dit is duidelijk voelbaar in zijn vertolking, zowel op verbale als non-verbale wijze.
Een personage dat duidelijk zekerder van zichzelf is, is Toor Haije, een rol van Jörgen Raymann. Hij straalt uit dat hij precies weet wat hij doet en dat is vooral zorgen dat hij er zelf beter van wordt. Het is te begrijpen dat regisseur Job Gosschalk hier Raymann voor gevraagd heeft, zijn sterke fysieke uitstraling ondersteunt het sterke karakter van Haije. Een uitstekende rol voor zijn geslaagde toneeldebuut.
Hier tegenover zien we de jonge makelaar Dik Stradmeijer, neergezet door Daniël Cornelissen. Bijna het tegenovergestelde van zijn collega Haije. Hij is onzeker en praat vooral mee met wat er gezegd wordt. Door dit goed te doen, lijkt het af en toe net of wat hij zegt zijn eigen idee is. Door zijn goede non-verbale communicatie maakt Daniël Cornelissen dit nog duidelijker. De laatste makelaar waar we kennis mee maken wordt gespeeld door Frederik Brom en draagt de naam T. Keska. Hij is de meest succesvolle makelaar van het kantoor en ziet zichzelf al bijna op Hawaï zitten, de prijs voor de beste makelaar aan het eind van de maand. Hij zet een geweldig personage neer van het type ‘veel praten, maar weinig zeggen’, als hij maar kan verkopen. Of hij daarvoor moet liegen of trucjes uit moet halen, maakt hem niet uit. Zo zien we hem zonder moeite een oude, schuchtere man voorliegen. Deze man, Bruin Rabbie, is een geweldige rol van Hubert Fermin. De manier waarop hij op onverstoorbare wijze tegenspel geeft aan de doordravende makelaar is erg mooi om te zien. Het mannenseptet wordt gecompleteerd door Anton de Bies als Rauter. Na een inbraak moet deze rechercheur de nodige moeite doen om alle makelaars te spreken te krijgen.

De mannen zijn stuk voor stuk al geweldige acteurs, maar de goede interactie tussen allen maakt dat het tot een hoger niveau getild wordt. Zowel verbaal als non-verbaal halen de mannen alles uit hun personage wat erin zit en nemen het publiek zo mee in hun wereld. Niet onbelangrijk zijn hierbij de dialogen die gevoerd worden. Een compliment Marcel Otten, die tekent voor de Nederlandse bewerking, is hier wel op zijn plaats. De mannen maken elkaar voortdurend uit voor alles wat mooi, maar vooral lelijk is. De woorden die hiervoor in de originele versie gebruikt zijn, zijn niet zomaar letterlijk te vertalen naar het Nederlands. De originaliteit van de gebruikte benamingen zijn geweldig en leiden regelmatig toch hilariteit in het publiek. Want als u dacht dat dit van begin tot eind een bloedserieus stuk is, die heeft het mis. Op een gegeven moment kwam er in me op dat het bijna een klucht lijkt, in de meest positieve zin van het woord, maar dan zonder de slaande deuren. Alles gaat pijlsnel en voor je het weet heb je ruim anderhalf uur naar de georganiseerde chaos van dit makelaarskantoor zitten kijken.
Job Gosschalk is er in geslaagd om de juiste mannen in de juiste rollen te plaatsen en brengt met zijn cast een goed, dynamisch, humorvol stuk dat absoluut een aanrader is om te gaan zien.
Ondanks mijn twijfel over hoe precies over te brengen hoe ik dit stuk ervaren heb, hoop ik dat het me gelukt is om u duidelijk te maken wáárom dit een geweldig stuk is en dat ik u heb kunnen overtuigen om dit te gaan zien in het theater!

Voor meer informatie: https://www.kemnatheater.nl/nl/item/249/vastgoed-bv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *