Spruijt & Opperman: origineel, uniek cabaret

Recensie: Mieke van der Raay

Afgelopen donderdag 23 januari was in het totaal uitverkochte theater de Naald in Naaldwijk, de première van Spruijt & Opperman met de voorstelling Heimweeën.

Toen ik deze twee meiden leerde kennen tijdens hun opleiding, had ik al het idee dat die twee er wel zouden komen. Hun afstudeervoorstelling was origineel, uniek en totaal op hun lijf geschreven. Na eerder met Zij en Ik in het theater gestaan te hebben, komen ze nu met de opvolger: Heimweeën. Ik kan niet anders oordelen: deze productie is nog beter dan de vorige. Wat bijna niet kon, voor mijn gevoel.

In Heimweeën gaan ze op zoek naar vroeger, het gevoel van hun jeugd. Hoe spannend was het als je nog maar drie nachtjes hoefde te slapen tot je jarig was en dat je verjaardag nog wat opleverde qua geld? Nu kost je verjaardag vieren meer, dan dat het oplevert. Op welke leeftijd verlies je het vermogen, om onbekommerd te genieten van het leven? Van kind(s) te zijn? Waarom denken we als volwassene zoveel? Waarom laten we ons leven bepalen door wat andere mensen van ons vinden? Vooral andere pleasen, maar niet jezelf. Hier gaan Carlie en Eva dieper op in. Nu lijkt het best wel zware kost. Maar juist hier hebben de twee meiden de juiste feeling in gevonden, om op komische, hilarische manier dit aan ons uit te leggen. Met ludieke sketches en prachtig gezongen nummers. Nummers die je stuk voor stuk raken.

De klik tussen de twee meiden is voelbaar, ze voelen elkaar heel goed aan. Ze nemen geen blad voor de mond, zeggen dingen over elkaar, die je alleen kan zeggen als er sprake is van pure vriendschap. Ze gaan geen enkel onderwerp uit de weg, of het nu depressie is, of seks. Ze weten de juiste snaar te raken, ook al zeggen ze het op een komische manier, toch zet het je aan het denken. Het wordt nooit grof, je denkt geen moment bij jezelf: dit kan niet. Ze betrekken ook geregeld het publiek bij hun sketches, dus wees gewaarschuwd: ga niet op rij 1 zitten. Alle teksten en liedjes zijn door Carlie en Eva zelf geschreven. De voorstelling duurt maar anderhalf uur, wat voor mij betreft echt wel langer had mogen duren. Ik heb lange tijd niet zo hard gelachen.

Het spelletje ‘Wie ben ik’ zal ik nooit meer kunnen spelen, zonder aan deze bijzondere meiden te denken.

FOTO: ©Jaap Reedijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.