seks(e)(n) – de KOE en mugmetdegoudentand

BE première 5 november in de Kaaistudio’s (Brussel)
NL première 20 november in Theater Bellevue (Amsterdam)
Op tour t/m 21 december 2019

De KOE en mugmetdegoudentand zetten de genderverhoudingen op scherp. Gedaan met de ongelijkheid, niet langer moet één vrouw (Natali Broods) zich weren tegen twee mannen (Peter Van den Eede en Willem de Wolf). Want ze nodigden een vierde uit: Lineke Rijxman, theatermaakster bij het Amsterdamse gezelschap mugmetdegoudentand. Het viertal laat zich inspireren door Goethe’s roman Die Wahlverwandtschaften, door de schrijver opgezet als een amoureus experiment genre Temptation Island. Vallen de personages ten prooi aan hun passies, hun driften, de zogenaamde natuurwetten? Of zegeviert de ratio? Het einde was toen ook al catastrofaal.

In seks(e)(n) wordt het boek volledig uitgekleed. Met dezelfde ingrediënten – twee mannen, twee vrouwen, een tuin – beginnen de vier makers aan een totaal nieuw experiment, in een eigentijds klimaat. In Goethe’s tijd was de natuur nog een plek zonder mensen: wij konden niet zonder haar bestaan, maar zij kon prima zonder ons. Anno 2019 hebben we zo goed als elke vierkante centimeter van de aardbol bezet, gecontroleerd en geconditioneerd, en op die manier ontnomen van haar wildheid, haar onvoorspelbaarheid. Wat is nog “natuurlijk”?

Seks(e)(n) gaat over hokjes en labels, over definities en appropriaties, over vrijheid en maakbaarheid. Vier mensen banen zich een weg door een lexicon van nieuwe en oude termen, proberen die te grijpen en te verfijnen. In seks(e)(n) gaat het erom steeds onderweg te zijn, in de sprong. Bovenal is seks(e)(n) een opening.

Van en met Lineke Rijxman, Natali Broods, Willem de Wolf en Peter Van den Eede
Een co-productie van de KOE en mugmetdegoudentand

Lineke Rijxman en Willem de Wolf maakten samen al de co-productie Vermogen (2013) en het bekroonde Hannah en Martin (2009). 

U bent van harte uitgenodigd voor de Belgische première op 5 november 2019, de Nederlandse première op 20 november 2019, of één van onze andere speeldata.

De pers over Vermogen en Hannah en Martin

Vermogen

“Willem de Wolf en Lineke Rijxman horen bij de meest wereldbewuste makers, en hebben dus veel te vertellen. […­­­­] De ware krachttoer is hoe ze een prangend tijdsbeeld en een relatiedrama over elkaar schuiven. Het resultaat, finaal in 2043, is even aardedonker als onnoemelijk licht. Wij mensen vermogen niets, tenzij samen overleven.” (De Standaard, Wouter Hillaert)

“Vermogen is een intelligente, gelaagde voorstelling die veel vraagt van de acteurs en tijdens de uitgebreide tournee ongetwijfeld verder groeit en emotioneel de diepte ingaat. De slogan uit de jaren zeventig, het persoonlijke is politiek, is hierin weer helemaal actueel.” (Theaterkrant, Anita Twaalfhoven)

“Om te beginnen een fijn weerzien met de makers-spelers van Hannah en Martin (2009), eveneens een voorstelling waarin persoonlijke en politieke thema’s elkaar telkens uitdaagden. Het is een gegeven dat ook steeds in het afzonderlijke werk van Rijxman en De Wolf een belangrijke rol speelt. En iets waarin ze elkaar nu, opnieuw, heel mooi vinden.” (De Volkskrant, Karin Veraart)

Hannah en Martin

“Hannah en Martin blijft echter intelligent theater, zoals dat maar zelden wordt gemaakt. De Wolf en Rijxman zijn sterke acteurs die virtuoos met hun materiaal spelen. De Wolf doet de zelfingenomen professor, Rijxman speelt de opstandige actrice die zich met Arendt identificeert. Daarnaast speelt ze ook nog geestig en overtuigend Arendt en Eichman.” (NRC, 26 mei 2009. Wilfred Takken)  

“Weergaloos, intelligent en soms beklemmend theater […­­­­] Rijxman met haar fenomenale acteursfantasie.” (Het Parool, 25 mei 2009. Simon van den Berg)  

“…van een hilarisch ongemakkelijke seksscène tot een beklemmend betoog over het procs tegen nazi Adolf Eichmann en de banaliteit van het kwaad.” (De Volkskrant, 25 mei 2009. Vincent Kouters)  

“Hannah en Martin is ongelooflijk knap van structuur; het is een soort spiegelpaleis, waarin de acteurs schijnbaar moeiteloos schakelen van situatie naar situatie, van personage naar personage.” (Juryrapport Nederlands Theaterfestival)

“Fenomenaal schakelen, transformeren, tal van schakeringen aanbrengen, bijna onnadrukkelijk van het ene personage in het andere springen. Dat alles voert Lineke Rijxman in deze voorstelling met grote precisie uit.” (Juryrapport Theo d’Or)

——

Biografieën makers

Lineke Rijxman is regisseuse en actrice. Ze studeerde aan de Toneelschool in Amsterdam en werkte dertien jaar vast bij Toneelgroep Amsterdam onder de artistieke leiding van Gerardjan Rijnders. In 2004 verliet Lineke Rijxman Toneelgroep Amsterdam om als freelance actrice verder te gaan. Voor haar rol in Quality Time van mugmetdegoudentand won ze een Colombina in 2006. In 2009 werd Lineke Rijxman vast lid van het artistieke team van mugmetdegoudentand, waar ze voor haar rol in Hannah en Martin de Theo d’Or zou winnen.
Verder was Lineke Rijxman onder andere te zien in de films Minoes, Alles is Liefde, en Gooische Vrouwen II. Op televisie was ze onder andere te zien in de Mug-televisieseries Hertenkamp en TV7 en in Rundfunk, ’t Schaep, Baantjer en Vuurzee. Binnenkort is Lineke te zien in de hoofdrol van de nieuwe Mug-serie De Nieuwe Waarheid, naar verwachting in het voorjaar van 2020 te zien op NPO1.


Peter Van den Eede studeerde af aan de toneelopleiding van het Conservatorium van Antwerpen in 1987. In 1989 stichtte hij samen met Bas Teeken compagnie de KOE, waarover hij sindsdien de artistieke leiding heeft. Daarnaast maakte hij verschillende ‘polycoproducties’ met o.a. tg STAN, Maatschappij Discordia en Dood Paard. Voor zijn rol in L’Homme au crâne rasé werd hij genomineerd voor de Prix Louis d’Or/beste acteur. In 2005 cureerde hij het festival Theater Aan Zee in Oostende.
Peter verscheen reeds in verschillende Vlaamse televisie- en filmprojecten, waaronder de films Linkeroever en Man van staal, en de tv-reeksen Terug naar Oosterdonk, De Smaak van De Keyser, de Zonen van Van As, Van Vlees en Bloed, Red Sonja en Achter de Feiten. 


Willem de Wolf studeerde in 1985 af aan de Amsterdamse Toneelschool. In datzelfde jaar formeerde hij samen met Ton Kas het theaterduo Kas & de Wolf. Kas & de Wolf schreven/maakten samen een vijftiental stukken. In 2002 wonnen zij de VSCD Mimeprijs voor hun voorstelling Ons soort mensen. Nadat in 2004 de subsidie werd stopgezet schreef Willem de Wolf o.a. voor Dood Paard de tekst Bazel en bij mugmetdegoudentand schreef hij samen met Lineke Rijxman en Joan Nederlof Hannah & Martin.
Zijn monoloog Krenz, de gedoodverfde opvolger werd in 2012 genomineerd voor de Taalunie Toneelschrijfprijs en voor het Theaterfestival. In ‘polycoproducties’ met tg STAN, Dood Paard en Maatschappij Discordia maakte hij de voorstellingen Onomatopee, We hebben het boek wel/niet gelezen en Beroemden. Van 2004 tot 2009 studeerde Willem Duitse Taal & Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2010 maakt hij deel uit van de artistieke kern van de KOE.

Natali Broods studeerde in 2000 af aan de Studio Herman Teirlinck te Antwerpen. 
Ze speelde bij de theatergezelschappen De Kakkewieten, Het Toneelhuis (Jan Decorte), Lazarus, maar vooral bij tg STAN en de KOE.  
Als filmactrice vertolkte ze de hoofdrollen in de langspeelfilm S (1997, Guido Hendrickx) en in Anyway the Wind Blows (2002, Tom Barman), waarvoor ze de Joseph Plateauprijs voor Beste Belgische filmactrice 2003 won. Daarnaast was ze te zien in een heleboel andere Vlaamse series en films, waaronder o.a. Een ander zijn geluk (2005, Fien Troch), De Helaasheid der Dingen (2009, Felix Van Groeningen), Waste Land (Pieter Van Hees 2014) en Galloping Mind (Wim Vandekeybus). Voor die laatste ontving ze de Ensor prijs voor beste vrouwelijke bijrol. Meer recent speelde ze in Façades (2017, Kaat Beels en Nathalie Basteyns) en de tv-reeksen Tabula Rasa, De Infiltrant en Over Water.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.