Mamma Mia, de Vlaamse versie van Deep Bridge

Recensie: Cindy Sintnicolaas

In de Antwerpse schouwburg was afgelopen zaterdag 7 maart de feestelijke première van de Vlaamse versie van Mamma Mia de musical.
Bijna iedereen kent de film wel en onze Nederlandse lezers kennen de diverse uitvoeringen die we hebben kunnen zien in de Nederlandse theaters.

De musical, die draait rond de muziek van ABBA, speelt zich af op een Grieks eiland. Sophie (Tinne Oltmans) staat op het punt te trouwen met Sky (Michiel De Meyer) en wil door haar vader worden weggegeven. Alleen is het niet duidelijk wie dat is. Ze nodigt Bill (Stany Crets), Harry (Govert Deploige) en Sam (Johan Terryn) uit, drie voormalige liefdes van haar moeder Donna (Ann Van den Broeck). Donna wordt compleet verrast door het weerzien met de mannen en staat plots oog in oog met haar bruisende verleden. Gelukkig krijgt ze steun van haar vriendinnen Rosie (Ilse La Monaca) en Tanya (Evi Hanssen).

Het verhaal is uiteraard hetzelfde als de film, zo ook de muziek. Maar verder is er weinig gelijkenis met de Nederlandse versie. Het decor is niet klein en praktisch, maar groots. Met een verrijdbaar gebouw, dat zo de coulissen in gereden wordt, wordt het gehele podium van de schouwburg optimaal gebruikt. Er was zelfs water en zand. De achterwanden waren LED schermen waarop we schitterende achtergronden konden zien. De belichting was heel mooi gedaan, helaas met hier en daar een kleine misser. De voorstelling zit vol met humor en rake grappen. Zo wordt er door Rosie( Ilse La Monaca) een opmerking gemaakt over de drie vaders: “Het is net al wanneer je op de bus staat te wachten, eerst sta je ontzettend lang te wachten en dan komen er ineens drie.” De overgangen tussen de diverse scènes waren heel vloeiend. De kostuums waren ontzettend mooi, vooral de glitterpakken namen je even mee terug in de tijd.

De hoofdrollen waren weggelegd voor Ann Van den Broeck en Tinne Oltmans, zij zongen de sterren van de hemel en speelden heel natuurlijk, ze pasten echt goed bij elkaar. Evi Hanssen en Ilse La Monaca waren toch ook wel een verrassing: ze zongen en acteerden heel soepel en hadden duidelijk veel plezier in hun rol. De rest van de cast was stuk voor stuk ontzettend goed en de spelers waren heel goed op elkaar ingespeeld. Ze straalden gewoon.

Het is een feelgood musical, met af en toe droge humor, maar waar je gewoon vrolijk van wordt. Laat je verrassen door deze Vlaamse versie: het is eigentijds, hilarisch, met goede muziek, zang en spel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.