Ilovetheater.nl blog Diederick Ensink

Hoi! Ik ben Diederick Ensink en I love theater!
Is het niet meteen een feest der herkenning bij het lezen van mijn naam?! Je zou me kunnen kennen van Jeans, waar ik 4 theaterseizoenen deel van uitmaakte. Keek je het afgelopen jaar televisie dan heb je me misschien voorbij zien flitsen bij Holland’s got Talent, of ging je met je kinderen naar het theater dan zag je me misschien bij Pluk van de Petteflet! Bekeek je niets van dit alles? Dan is het komend theaterseizoen jóúw kans om me voor het eerste ontmoeten in het theater bij “Een avond met Dorus”, een productie van Albert Verlinde, die vanaf het najaar in de theaters te zien zal zijn!

Ik voel me vereerd dat ik een blog mag schrijven voor deze mooie spiksplinternieuwe website! Omdat ik momenteel heel even van een korte vakantie aan het genieten ben schrijf ik in deze blog over mijn afgelopen, drukke, afwisselende, hysterische theaterseizoen met veel doorgehakte knopen en veranderingen!

Augustus 2013: een nieuw theaterseizoen staat voor de deur, Jeans opent de deuren van zijn repetitieruimte. Wings of dreams was het thema van de 23ste editie. Het beloofde een superleuke vlotte show te worden en de repetities gingen goed, de choreografieën instuderen leek soms op een heuse workout. Wat niemand wist is dat ik op een van de zaterdagen na de repetitie door-scheurde naar theater Odeon de Spiegel in Zwolle om daar mee te doen aan de theaterronde van HGT…  Spannend maar geslaagd!

Oktober 2013: Jeans in première, een feestje! We waren al ruim 20 voorstellingen verder en ik had alweer een dag lang zitten wachten in een hotel in Zandvoort met 100en zwetende mede-kandidaten om te horen dat ik door was naar de live-show van HGT. Daarbij kreeg ik te horen dat ik zeer binnenkort op tv zou zijn met mijn vertolking van The Pianoman. Uiteindelijk gebeurde dit op de dag waarop ik ook even naar Amsterdam zou verhuizen terwijl we ook nog met Jeans in Dronten speelden! Tijdens de show rende onze lieve companymanager en alleskunner Tamarah Melissa van Dijk steeds van coulissen naar artiestenfoyer om te checken of ik al geweest was en naderhand, rijdend in een busje vol meubels, zag ik hoe mijn mobiel maar bleef oplichten van binnenkomende berichtjes!

December 2013: ik werd een echte Amsterdammer! Ik had in augustus niet kunnen zeggen dat het zo’n druk jaar zou worden! Een weekvullend programma met Jeans, tussendoor nog eens een avond in Holland Casino zingen, orkestbanden maken voor collega’s en ook nog  even HGT voorbereiden! Als ik dan nog tijd over had wurmde ik me door het marktgedruis (op de Albert Cuyp is het elke dag weer raak) om snel boodschappen te doen voordat ik met mijn collega’s de tourbus van Jeans weer instapte. Ook na de liveshow, die ik zoals van tevoren verwacht niet overleefde, bleef het druk en voor ik het wist werd het…

Januari 2014: sinds lange tijd weer op auditie! En wel bij Pluk van de Petteflet! Een superleuke ervaring; in de laatste ronde zaten we met 12 acteurs/musici in een kring met instrumenten, als er een foto was genomen met als ondertitel “groepstherapie” had je het zo geloofd! De volgende dag ging de telefoon. Ik was aangenomen en dat zorgde voor grote verandering: Een nieuwe productie en afscheid nemen van een producent waarbij ik 4 jaar lang ontzettend fijn heb gewerkt! Ook collega’s waarmee ik al 4 jaar samenwerkte verliet ik. Dit zorgde voor tranen tijdens de laatste voorstelling in Stadskanaal. Ik kijk met een brede glimlach terug op 4 super seizoenen bij Jeans!

April 2014: de tijd vliegt! Voor je het weet heb je er alweer 14 try-outs opzitten en zit je met je leuke lieve collega’s alweer in de Pluk-Mobiel richting Delfzijl. Ik vertelde mijn collega’s over de auditie die ik de dag ervoor deed. Het was voor Dorus. Ik zei dat het leuk ging en dat ik blij was dat ik gegaan was zodat ik m’n gezicht weer eens had laten zien. De uitkomst hoef ik jullie verder niet te vertellen want die is bekend! De Pluk tour ging veel te snel en in de dagen dat ik vrij was deed ik hier en daar nog wat andere optredens, ik werd lid van de groep mannen die samen de Jukeboxboys vormen, soms zaten er wat korte nachtjes bij door een avondoptreden waarna ik de volgende ochtend weer in de pluk-mobiel mocht stappen, kortom: druk, druk, druk!

En ineens is het dan 7 juni, speel je je laatste voorstelling Pluk en moet je alweer afscheid nemen van zulke geweldige collega’s waar je in zo’n korte tijd een krachtige band mee hebt opgebouwd. Ik kreeg veel te leuke cadeautjes en we hebben nog lekker met elkaar gegeten. Eenmaal thuis, toen ook nèt die dag het script van Dorus op de deurmat lag, bedacht ik: shit wat gaat het snel! Na een heerlijk Oerol-avontuur met de Jukeboxboys kreeg ik van mezelf echt even vakantie. Waarvan het nu de laatste dag is (ik schrijf mijn blog dus echt op vakantie, fanatiek hè!?). Genoeg tijd gehad om na te denken over het afgelopen theaterseizoen en vooruit te denken aan het volgende, daarbij ook alvast kiezen wat ik allemaal kán doen naast het weekvullende Dorus-schema. Maar kunnen is niet moeten, soms ook een moment rust nemen en een ander zien shinen (het liefst thuis vanaf de bank!) heel waardevol.

Na deze enorme lange lappen tekst wil ik toch nog wel een conclusie eraan toevoegen. Ik heb een flink druk en divers jaar gehad als ik het zo zelf teruglees, en dan heb ik nog niet eens alles vernoemd, maar dat hoeft natuurlijk ook niet want dan zou het een nog saaier verhaal worden ;). De conclusie is heel duidelijk, waarom doe ik dit? Waarom maak ik het mezelf soms wel heel moeilijk en druk? Waarom zit ik de eerste paar dagen van de vakantie alleen maar puffend bij te komen van al het werk?

Omdat….
I love theater !

Tot snel lieve allemaal, ik zie jullie in… Het theater!!

Lieve groetjes,
Diederick

This Post Has One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.