Hotel de grote L, iedereen doet alles uit liefde voor elkaar.

Recensie + Foto’s: Mieke van der Raay

Zondag 14 februari. We zijn in Hoofddorp, waar de Nederlandse jeugd- en
familiemusical ‘Hotel de grote L’ in première gaat. De voorstelling is
naar het gelijknamige jeugdboek van Sjoerd Kuyper. Het theater stroomt
vol met bezoekers van alle leeftijden. De lichten doven, de voorstelling
begint en al snel heeft de cast het publiek aan het lachen. Herkenbare
onderwerpen voor zowel jong als oud passeren de revue.
Het verhaal gaat over Kos, een jongen van dertien.
Hij vertelt over de meest bizarre periode in zijn leven.
Zijn moeder is drie jaar geleden overleden en zijn vader krijgt – net op
het moment dat Kos het winnende doelpunt maakt in de kampioenswedstrijd
– een hartaanval.
Als vader in het ziekenhuis ligt,  dreigt het in het hotel dat hij runt
behoorlijk in de soep te lopen. Kos probeert de zaak draaiende te
houden, samen met zijn zussen: Libbie, de moederlijke oudste, goth Briek
die het liefst in haar muziek verdwijnt en nakomertje Pel die in jurken
van haar moeder rond fladdert. Maar hoe krijg je meisjes zo ver dat ze doen wat
jij wilt en hoe komt het toch dat ze het steeds weer voor elkaar krijgen
dat jij doet wat zij willen?
Als dan ook nog blijkt dat vader grote schulden heeft en sluiting dreigt
voor het hotel, zit er maar één ding op: iemand moet Miss Noordzee
worden, want daaraan is een flinke geldprijs verbonden. En laat Kos nou
net het mooiste meisje van het stel zijn…
Maar hij heeft stevige concurrentie. Van Isabel. Het mooiste meisje van
het heelal. Volgens Kos.

De voorstelling wordt slechts gespeeld door vijf acteurs, die dus
meerdere rollen hebben, tot wel 13 afwisselende rollen voor Theun Plantinga.
Wat op sommige momenten best wel grappig is maar soms ook best wel
verwarrend.
Hij loopt af en een tel later is hij alweer een ander personage, is voor
kleinere kinderen best wel lastig te begrijpen.
De twee hoofdrollen worden gespeeld door Alexander Brouwer en Michelle
Smit, voor beiden een spannend moment, daar het voor beiden hun eerste
grote productie is.
Wat hier en daar best wel te merken was, maar heel zeker is dat ze het allebei
niet slecht deden.
Robin van den Heuvel, Myléne Waalewijn en Theun Plantinga waren
duidelijk de meer ervaren spelers.
Myléne speelt een rol die perfect op haar lijf is geschreven, vrolijk,
speels en vooral rebels.
Je ziet duidelijk dat ze geniet, van haar rol.
Robin is dan wel niet de meest aanwezige persoon, maar wel de dragende
factor van het geheel.
Ze speelt heel relaxt en gedegen haar rol.
Tja Theun is en blijft fantastisch in alles wat hij doet, wie doet het
hem na, 13 verschillende rollen spelen in 1 stuk.
Of hij nu de zieke vader speelt of de voetbal coach, alles doet hij op
de juiste toon en juiste gevoel.
Alle scene’s volgen elkaar in rap tempo op, door snelle kledingwissels
en simpel de decor stukken te verschuiven, ben je zo in het hotel, of in
het ziekenhuis.
Het is een hele leuke vermakelijke voorstelling, niet van een hoog
intelligent niveau, maar zeker de moeite waard om te gaan zien.

Dick van den Heuvel bewerkte dat boek tot een musical in de traditie van
Pippi Langkous en Fawlty Towers. Met muziek van Jeroen Sleyfer en in een
regie van Floor Maas.

Kijk voor meer informatie: http://www.hoteldegrotel.nl/

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *