Het is Fiesta met Pater Moeskroen

Recensie: Mieke van der Raay

Al meer dan 30 jaar is Pater Moeskroen een grote bekende in menig
kroeg, feesttent of festival.
Maar ze bewijzen dit keer tijdens de première in Ijsselstein dat ze ook
 in het theater een feestje kunnen bouwen.
Vanaf de eerste noten is het een groot feest, met hun aanstekelijke
muziek; van knallende feestnummers, gelijk weer door naar folk en dan
weer een ontzettend mooie ballad.
Alles doen de vijf bandleden met een onuitputtende energie en hebben
er duidelijk ontzettend veel plezier in, om de mensen in de zaal een
fantastische leuke avond te laten beleven.
Dit keer hadden ze “maar” 50 verschillende muziek instrumenten
meegenomen. Of het nu een doedelzak, piano, gitaar of zelfs een
kinderdrumstel is, alle instrumenten bespelen ze met een groot gemak.
Ook dit keer lieten ze zien dat ze geen dure instrumenten nodig hebben
om muziek te maken; neem 5 metalen gereedschap kisten en ja hoor, hier
maken ze een mooi ritmisch stukje muziek mee.

Het allereerste optreden van Pater Moeskroen vindt plaats op 26 januari
1986 in café van Zanten te Amersfoort.
De aanstekelijke mix van vrolijke deuntjes en humoristische teksten slaat
meteen aan.
Vanaf dat moment speelt de band steeds vaker in Nederland en België,
hetgeen leidt tot grote hits als Roodkapje, Hela Hola (tuthola) en Laat
maar waaien.
Behalve dat Pater Moeskroen een graag geziene gast is op festivals, gaat
de groep ook regelmatig de theaters in en is daarin wellicht nóg
succesvoller.
Op het theaterpodium komen de talenten van de zes
multi-instrumentalisten nog beter naar voren en is er, naast kolderieke
muzikale fratsen, ook plaats voor ontroering en diepgang.

Fiesta is een ode aan de Ierse folk/punkband The Pogues.
De sound van The Pogues stond aan de basis van de Moeskroen-hits ‘Laat
Maar Waaien’, ‘Whiskey is de Duivel’ en ‘Hela Hola’ en bleef ook daarna
een onuitwisbare stempel drukken op de muziek van Pater Moeskroen.

Ik had tot 2 jaar geleden wel eens de naam Pater Moeskroen gehoord, maar
had ze nooit verder zien optreden. Maar na de voorstelling Vagebond van
2 jaar geleden, hebben ze er ‘fan’ bij.
Het is puur genieten. Of je nu van dit soort muziek houdt of niet,
(normaal luister ik naar Josh Groban en Il Divo) je komt gegarandeerd
vrolijk de zaal uit en heb je het gevoel dat je weer heel de wereld aan
kan.

Meer informatie: www.patermoeskroen.nl

FOTO: Robin Swiers

hart heelhart heelhart heelhart heel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.