Blog: Sandra Jonkman

 Mijn eerste sing-a-long

Vorige week zondag heb ik, samen met ruim 1,5 miljoen anderen, naar de musical sing-a-long gekeken. Wat een mooi aanbod aan prachtige producties komt er weer richting alle theaters komend seizoen. Groots spektakel bij Billy Elliot, lekkere meezingers bij De Jantjes en Heerlijk Duurt Het Langst en de nostalgie van The Sound Of Music en Sonneveld.

En wanneer Tony en Mariska de bühne op lopen voor de medley van Sonneveld, kan het niet anders dan dat ik met een glimlach terug denk aan mijn eerste keer bij de sing-a-long, nu precies een jaar geleden…

Nog overrompeld door het feit dat ik de rol van Joantine in Sonneveld mag gaan spelen, kom ik ‘s middag via de artiesteningang binnen voor de repetities van de sing-a-long. Een beetje onwennig onderzoek ik het hele backstage gebeuren, ik zeg wat mensen gedag en uiteindelijk vind ik al snel de kleedkamer waar ik moet zijn.

Ik ben op de heenweg via het museumplein gelopen en heb gezien hoeveel mensen er al staan. En dit zijn de repetities! Over een paar uur begint het echte werk pas, hoeveel mensen zullen er dan op het plein staan? Dus ik besluit om de choreografie en de koortjes nog even door te nemen ondanks dat ik zeker weet dat ik het allemaal ken, maar ach, het kan sowieso geen kwaad. Maar al snel moet ik mijn kostuum alvast aantrekken, m’n zender wordt geplakt, en hup; soundcheck.

Voor het eerst op zo’n gigantisch toneel op het museumplein. Voor het eerst in een professionele productie. Voor het eerst met de cast bij elkaar om Sonneveld te presenteren. En dat allemaal mét hét Metropole orkest. Omdat alles zo nieuw is, is de soundcheck eigenlijk al voorbij voordat ik het echt door heb. Oké top; het ging goed want 1) ik heb alle koortjes, pasjes, kijkrichtingen en accenten onthouden 2) ik vond het té gek en 3) ik ben niet gevallen. Ik ben er klaar voor!

We eten nog even met z’n allen, dan snel één voor één in de make-up, de haren flink touperen én in de krul en dan is het zo ver; mijn eerste sing-a-long! Voor ik het wist, stond ik alweer in de coulissen, dat gaat dan allemaal zo verschrikkelijk snel, maar ik heb echt van elke seconde staan genieten!

En dan na het slotnummer met alle artiesten van de sing-a-long gaan de kostuums weer in de kledingzakken en is het tijd voor een welverdiende borrel! Terwijl ik alle nieuwe indrukken nog sta te verwerken en allemaal nieuwe mensen ontmoet, sleept Tony me op de valreep nog even mee voor een interview. ‘Dat moet je toch ook gaan leren en ooit voor de eerste keer doen, dus waarom niet meteen nu’, zegt hij nog even snel tegen me voordat de camera begint te draaien en de interviewer zijn eerste vraag stelt.

Al met al was de musical sing-a-long één groot avontuur vol ‘eerste keren’. Dit jaar zit ik heerlijk ontspannen te genieten op de bank met een kop thee, al is het alles behalve een straf om het volgend jaar nog een keer mee te maken, maar dan allemaal voor de tweede keer.

This Post Has One Comment

  1. P.van der Wiel

    Beste Sandra,

    Ik las over je succes in Bladgroen, een interne publicatie van onze oude school, het Groen van Prinsterelyceum in Vlaardingen. Ik ben nu gepensioneerd, maar weet nog dat ik als decaan diverse gesprekken met je heb gevoerd over je toekomst. Geweldig, om nu te lezen wat je bereikt hebt. Een hartelijke felicitatie van je oud-docent. Ik ben trots op je.

    P.van der Wiel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.