Blog: Perry Zuidam

Nou daar zat ik dan, half maart met een overvolle agenda voor de komende maanden in één klap werd dit mij ontnomen door het Corona virus.
Weer stond de telefoon roodgloeiend dit keer niet voor boekingen maar verplaatsingen of optredens die geannuleerd werden.
Dit zag er voor de komende weken niet hoopgevend uit.

Zou het echt gebeuren dat ik de komende weken nu voor  het eerst in mijn leven werkeloos thuis kwam te zitten ?
Één troost, ik was niet de enige en heel Nederland, zelfs het grootste deel van Europa zat vanaf dat moment thuis.
De ondernemersgeest die in mij zit besloot niet stil te zitten en al direct de andere dag besloot ik op social media Live te gaan voor mijn  vrienden op socials.
Hierop kwamen zoveel liefdevolle reacties dat ik besloot dit 2x per week te gaan doen…Een uurtje met de fans kletsen en hun verzoekjes te zingen.
Door dit te doen kwamen er ook direct aanvragen binnen om bij zorginstellingen in de tuinen te komen zingen.
In eerste instantie twijfelde ik maar nam de aanvragen toch aan….zo werd mijn agenda toch weer een beetje gevuld.
Wat was en is dit liefdevol om te doen.
Als je mensen voor  de ramen ziet zitten, die niet naar buiten mogen, die je op dat moment laat genieten en je ziet ze meezingen, zwaaien en soms zelfs aan het dansen slaan dan  zie je dat ze even hun zorgen aan de kant zetten.
In de afgelopen weken heb ik veel gezien, mensen die achter hun raam ziek op bed liggen of echtparen die gescheiden zijn door de corona en  hoorde verhalen over het ziek zijn of mensen die geliefden zijn verloren.
Wat is het dan toch een fijn gevoel als je even een troost mag zijn voor deze mensen.
Maar ook familie die bij een instelling komt kijken, natuurlijk allemaal op gepaste afstand,   en als ik daar staat te zingen en zo de bewoners toch even zwaaicontact met hun familielid  hebben.
In deze afgelopen dagen stond ik al op plekken waar je anders niet snel zou zingen: Voor gesloten deuren, op daken en zelfs vanuit een 25 meter hoge hoogwerker zong ik mensen toe.
Dit alles heeft het gevolg dat ik nu op dit moment toch een overvolle agenda heb om mensen een lichtpuntje te brengen en dat geeft toch weer het gevoel dat ik een heerlijk beroep heb!!

FOTO: ©Stephan Markus

This Post Has 2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.